аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апраўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апра́ўніца мн. апра́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
апра́ўніцы мн. апра́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
апра́ўніцы мн. апра́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
апра́ўніцу мн. апра́ўніц |
| Творны кім? чым? |
апра́ўніцай, апра́ўніцаю мн. апра́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
апра́ўніцы мн. апра́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
класціся спаць з курамі — класціся спаць вельмі рана, як толькі сцямнее
а не тое, што вы падумалі— Мы жывём адзін раз.
— Не. Мы паміраем адзін раз. А жывём кожны дзень.
apraŭnica — беларуская лацінка
Слова апраўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апраўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрацавальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апраўля́цца (10)
(9) чараўні́ца ‹
› апраўля́ць (9)
(9) здра́ўніца ‹
› апра́ўнік (8)
(9) кіраўні́ца ‹
› апрацава́льна (12)
(10) адпраўні́ца ‹
› апрацава́льнасць (15)
(8) тра́ўніца ‹
› апрацавальны (12)
(13) марнатра́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.