аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адпраўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адпраўні́ца мн. адпраўні́цы |
| Родны каго? чаго? |
адпраўні́цы мн. адпраўні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
адпраўні́цы мн. адпраўні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
адпраўні́цу мн. адпраўні́ц |
| Творны кім? чым? |
адпраўні́цай, адпраўні́цаю мн. адпраўні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
адпраўні́цы мн. адпраўні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той многа знае.
— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
adpraŭnica — беларуская лацінка
Слова адпраўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адпраўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адпраўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адпраўля́цца (11)
(9) здра́ўніца ‹
› адпраўля́ць (10)
(9) кіраўні́ца ‹
› адпраўні́к (9)
(9) апра́ўніца ‹
› адпраўны́ (8)
(8) тра́ўніца ‹
› адпра́ўшчык (10)
(13) марнатра́ўніца ‹
› адпра́ўшчыца (11)
(12) падстра́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.