аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чараўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чараўні́к мн. чараўнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
чараўніка́ мн. чараўніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
чараўніку́ мн. чараўніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
чараўніка́ мн. чараўніко́ў |
| Творны кім? чым? |
чараўніко́м мн. чараўніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
чараўніку́ мн. чараўніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыч — маўклівы, пануры чалавек
— О, Вялікі і Мудры Настаўнік, я хачу разбагацець. Чаго мне не хапае, каб быць багатым?
— Каб быць багатым, табе не хапае грошай!
čaraŭnik — беларуская лацінка
Слова чараўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чараўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чараўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чарапя́нка (9)
(7) плаўні́к ‹
› чарапяны́ (8)
(11) абнясла́ўнік ‹
› чарато́вы (8)
(8) була́ўнік ‹
› чараўні́ца (9)
(8) кіраўні́к ‹
› чараўні́цкі (10)
(14) горадакіраўнік ‹
› чараўні́цтва (11)
(12) домакіраўні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!