STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чараўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чараўні́к мн. чараўнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
чараўніка́ мн. чараўніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
чараўніку́ мн. чараўніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
чараўніка́ мн. чараўніко́ў |
| Творны кім? чым? |
чараўніко́м мн. чараўніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
чараўніку́ мн. чараўніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— А тое нэймінгавае агенцтва добрае?
— Яны прапанавалі назваць рэстаран «Людзі на блюдзе».
čaraŭnik — беларуская лацінка
Слова чараўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чараўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чараўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чарапя́нка (9)
(7) плаўні́к ‹
› чарапяны́ (8)
(11) абнясла́ўнік ‹
› чарато́вы (8)
(8) була́ўнік ‹
› чараўні́ца (9)
(8) кіраўні́к ‹
› чараўні́цкі (10)
(14) горадакіраўнік ‹
› чараўні́цтва (11)
(12) домакіраўні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(с) доктар Камароўскі
для тых, хто хоча здаровае даўгалецце