мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дваямужніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дваяму́жніца мн. дваяму́жніцы |
| Родны каго? чаго? |
дваяму́жніцы мн. дваяму́жніц |
| Давальны каму? чаму? |
дваяму́жніцы мн. дваяму́жніцам |
| Вінавальны каго? што? |
дваяму́жніцу мн. дваяму́жніц |
| Творны кім? чым? |
дваяму́жніцай, дваяму́жніцаю мн. дваяму́жніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дваяму́жніцы мн. дваяму́жніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядзець пад фартухом — у поўным падпарадкаванні, пад пятой
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічdvajamužnica — беларуская лацінка
Слова дваямужніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дваямужніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дваяшлюбнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дваякаўвагну́ты (14)
(11) прыслу́жніца ‹
› двая́кі (6)
(9) заму́жніца ‹
› дваяму́жжа (9)
(10) бязму́жніца ‹
› двая́чыцца (9)
(9) нару́жніца ‹
› двая́чыць (8)
(9) пату́жніца ‹
› дваяшлю́бнасць (13)
(7) чужні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.