аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дваяшлюбнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дваяшлю́бнасць мн. дваяшлю́бнасці |
| Родны каго? чаго? |
дваяшлю́бнасці мн. дваяшлю́бнасцяў, дваяшлю́бнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дваяшлю́бнасці мн. дваяшлю́бнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дваяшлю́бнасць мн. дваяшлю́бнасці |
| Творны кім? чым? |
дваяшлю́бнасцю мн. дваяшлю́бнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дваяшлю́бнасці мн. дваяшлю́бнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
dvajašliubnasć — беларуская лацінка
Слова дваяшлюбнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дваяшлюбнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двіназаўр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дваяму́жніца (11)
(13) аднашлю́бнасць ‹
› двая́чыцца (9)
(12) бясшлю́бнасць ‹
› двая́чыць (8)
(13) трохшлю́бнасць ‹
› дваяшлю́бны (10)
(12) волялю́бнасць ‹
› двіназа́ўр (9)
(12) ценялю́бнасць ‹
› двінскі (7)
(13) жыццялю́бнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.