аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сяўружына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сяўру́жына мн. сяўру́жыны |
| Родны каго? чаго? |
сяўру́жыны мн. сяўру́жын |
| Давальны каму? чаму? |
сяўру́жыне мн. сяўру́жынам |
| Вінавальны каго? што? |
сяўру́жыну мн. сяўру́жыны |
| Творны кім? чым? |
сяўру́жынай, сяўру́жынаю мн. сяўру́жынамі |
| Месны у кім? у чым? |
сяўру́жыне мн. сяўру́жынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
siaŭružyna — беларуская лацінка
Слова сяўружына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сяўружына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сячкарня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сяўні́к (6)
(8) акру́жына ‹
› сяўня́ (5)
(11) паўакру́жына ‹
› сяўру́га (7)
(8) спружы́на ‹
› сячка́рня (8)
(9) дзяру́жына ‹
› сячо́нка (7)
(6) чужы́на ‹
› сячы́ (4)
(9) жамчу́жына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Час мінае, а ты толькі мемы глядзіш.
Ідзі ўжо зрабі штось карыснае.