STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сяўруга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сяўру́га мн. сяўру́гі |
| Родны каго? чаго? |
сяўру́гі мн. сяўру́г |
| Давальны каму? чаму? |
сяўру́зе мн. сяўру́гам |
| Вінавальны каго? што? |
сяўру́гу мн. сяўру́г |
| Творны кім? чым? |
сяўру́гай, сяўру́гаю мн. сяўру́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
сяўру́зе мн. сяўру́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
siaŭruha — беларуская лацінка
Слова сяўруга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сяўруга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сяўружына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сяўко́ўскі (9)
(7) хітру́га ‹
› сяўні́к (6)
(6) струга ‹
› сяўня́ (5)
(7) вятру́га ‹
› сяўру́жына (9)
(7) звяру́га ‹
› сячка́рня (8)
(7) дзяру́га ‹
› сячо́нка (7)
(4) туга́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
