аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вятруга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вятру́га мн. вятру́гі |
| Родны каго? чаго? |
вятру́гі мн. вятру́г |
| Давальны каму? чаму? |
вятру́гу мн. вятру́гам |
| Вінавальны каго? што? |
вятру́гу мн. вятру́гі |
| Творны кім? чым? |
вятру́гам мн. вятру́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
вятру́гу мн. вятру́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурэй, дурэй, будзеш плакаць.
Крыўдна, калі ты ў цудоўнай спартыўнай форме, а яна на табе не зашпільваецца.
viatruha — беларуская лацінка
Слова вятруга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вятруга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вятрыла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вятро́ўнік (9)
(7) хітру́га ‹
› вятро́ўнікавы (12)
(7) хітру́га ‹
› вятро́ўнікавыя (13)
(6) струга ‹
› вятры́ла (7)
(7) сяўру́га ‹
› вятры́нка (8)
(7) звяру́га ‹
› вятры́ска (8)
(7) дзяру́га ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Twitter: @Rudzi_game