брынчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова брынчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	брынча́нне мн. брынча́нні
Родны каго? чаго?	брынча́ння мн. брынча́нняў
Давальны каму? чаму?	брынча́нню мн. брынча́нням
Вінавальны каго? што?	брынча́нне мн. брынча́нні
Творны кім? чым?	брынча́ннем мн. брынча́ннямі
Месны у кім? у чым?	брынча́нні мн. брынча́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У кальца няма канца.

гэта проста космас, а не выслоўе
ведаць бы яшчэ ягоны сэнс...

правільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.

што вачамі лыпаем?

brynčannie — беларуская лацінка

Слова брынчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: