аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова брынчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брынча́нне мн. брынча́нні |
| Родны каго? чаго? |
брынча́ння мн. брынча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
брынча́нню мн. брынча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
брынча́нне мн. брынча́нні |
| Творны кім? чым? |
брынча́ннем мн. брынча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
брынча́нні мн. брынча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У кальца няма канца.
гэта проста космас, а не выслоўеправільна: бульбу спярша памыць, потым пачысціць, потым памыць яшчэ раз
і трэба мець калекцыю днушак: для сырога мяса, для хлеба, для гародніны-садавіны і г. д.
brynčannie — беларуская лацінка
Слова брынчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брынчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брынчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брынкер (7)
(9) кле́нчанне ‹
› брынклі́вы (9)
(10) укле́нчанне ‹
› бры́нкнуць (9)
(10) дако́нчанне ‹
› брынча́ць (8)
(10) кавэ́нчанне ‹
› брынчэ́нне (9)
(8) вянча́нне ‹
› брынчэ́ць (8)
(11) развянча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.