STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вянчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вянча́нне мн. вянча́нні |
| Родны каго? чаго? |
вянча́ння мн. вянча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
вянча́нню мн. вянча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
вянча́нне мн. вянча́нні |
| Творны кім? чым? |
вянча́ннем мн. вянча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вянча́нні мн. вянча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
viančannie — беларуская лацінка
Слова вянчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вянчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяпрук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вя́нуць (6)
(10) дако́нчанне ‹
› вянцо́вы (7)
(9) брынча́нне ‹
› вянча́льны (9)
(10) кавэ́нчанне ‹
› вянча́ны (7)
(11) развянча́нне ‹
› вянча́ны (7)
(9) увянча́нне ‹
› вянча́цца (8)
(9) кля́нчанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
