STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клянчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кля́нчанне мн. кля́нчанні |
| Родны каго? чаго? |
кля́нчання мн. кля́нчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
кля́нчанню мн. кля́нчанням |
| Вінавальны каго? што? |
кля́нчанне мн. кля́нчанні |
| Творны кім? чым? |
кля́нчаннем мн. кля́нчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кля́нчанні мн. кля́нчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
Экаактывісты, якія пэцкаюць карціны, звяртаюць увагу на важную праблему: Зямлі пагражае глабальнае атупленне.
kliančannie — беларуская лацінка
Слова клянчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клянчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кляп + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кляно́к (6)
(8) вянча́нне ‹
› кляно́ўнік (9)
(11) развянча́нне ‹
› кляно́ўскі (9)
(9) увянча́нне ‹
› клянчыцца (9)
(8) збо́чанне ‹
› кля́нчыць (8)
(11) заахво́чанне ‹
› кля́п (4)
(12) знеахво́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
