аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова клянок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кляно́к мн. клянкі́ |
| Родны каго? чаго? |
клянка́ мн. клянко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
клянку́ мн. клянка́м |
| Вінавальны каго? што? |
кляно́к мн. клянкі́ |
| Творны кім? чым? |
клянко́м мн. клянка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
клянку́ мн. клянка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Размоў многа, а справы не відаць.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
klianok — беларуская лацінка
Слова клянок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клянок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кляноўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кляно́венькі (11)
(5) шыно́к ‹
› кляно́вік (8)
(5) вяно́к ‹
› кляно́вы (7)
(5) ляно́к ‹
› кляно́ўнік (9)
(3) по́к ‹
› кляно́ўскі (9)
(5) капо́к ‹
› кля́нчанне (9)
(6) снапо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.