аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кляноўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кляно́ўнік мн. кляно́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
кляно́ўніку мн. кляно́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
кляно́ўніку мн. кляно́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
кляно́ўнік мн. кляно́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
кляно́ўнікам мн. кляно́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
кляно́ўніку мн. кляно́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
напаве́р — у доўг, у крэдыт
...і краму сабе аблюбаваў, дзе можна браць сёе-тое напавер, бо грошы не заўсёды бываюць у кішэні. (Якуб Колас)— Добры дзень. У мяне не працуе WiFi роўтар.
— А якія лямпачкі гараць?
— На кухні і ў спальні.
— Ясна. Нічога не чапайце. Наш спецыяліст хутка прыедзе.
klianoŭnik — беларуская лацінка
Слова кляноўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кляноўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клянчанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кляно́вік (8)
(9) цярно́ўнік ‹
› кляно́вы (7)
(8) чыно́ўнік ‹
› кляно́к (6)
(12) еўрачыно́ўнік ‹
› кляно́ўскі (9)
(6) по́ўнік ‹
› кля́нчанне (9)
(9) клапо́ўнік ‹
› клянчыцца (9)
(9) клапо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.