валчыць

гэта

— ваяваць, змагацца

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў валчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ва́лчыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я ва́лчу мы ва́лчым ты ва́лчыш вы ва́лчыце ён, яна, яно ва́лчыць яны ва́лчаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. ва́лчыла м. ва́лчыў н. ва́лчыла мн. ва́лчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты ва́лчы вы ва́лчыце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	ва́лчачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.

У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.

valčyć — беларуская лацінка

Слова валчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: