апалчыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў апалчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	апалчы́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я апалчу́ мы апалчы́м ты апалчы́ш вы апалчыце́ ён, яна, яно апалчы́ць яны апалча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. апалчы́ла м. апалчы́ў н. апалчы́ла мн. апалчы́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты апалчы́ вы апалчы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	апалчы́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе час — будзе і квас, не ўсё за раз.
Будзе пара — вырасце трава.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

apalčyć — беларуская лацінка

Слова апалчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: