аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова валькірыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валькі́рыя мн. валькі́рыі |
| Родны каго? чаго? |
валькі́рыі мн. валькі́рый |
| Давальны каму? чаму? |
валькі́рыі мн. валькі́рыям |
| Вінавальны каго? што? |
валькі́рыю мн. валькі́рый |
| Творны кім? чым? |
валькі́рыяй, валькі́рыяю мн. валькі́рыямі |
| Месны у кім? у чым? |
валькі́рыі мн. валькі́рыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.
vaĺkiryja — беларуская лацінка
Слова валькірыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валькірыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вальнадум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валье́рны (8)
(9) рукапё́рыя ‹
› валькава́ты (10)
(11) калючапё́рыя ‹
› валькаме́рыя (11)
(7) прыё́рыя ‹
› ва́льмавы (8)
(7) эмпіры́я ‹
› вальнаду́м (9)
(5) Сі́рыя ‹
› вальнаду́мец (11)
(8) мімікры́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.