аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны множналікавы
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова рукапёрыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. — н. — мн. рукапё́рыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. — н. — мн. рукапё́рых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. — н. — мн. рукапё́рым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. — н. — мн. рукапё́рых |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. — н. — мн. рукапё́рымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. — н. — мн. рукапё́рых |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
rukapioryja — беларуская лацінка
Слова рукапёрыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рукапёрыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рукапіс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рукапа́шная (10)
(9) перыферы́я ‹
› рукапа́шны (9)
(12) паўперыферыя ‹
› рукапё́ры (8)
(10) кавалье́рыя ‹
› ру́капіс (7)
(11) калючапё́рыя ‹
› рукапіса́нне (11)
(7) прыё́рыя ‹
› рукапісец (9)
(9) валькі́рыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.