Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рукапіс, -у, мужчынскі род
1. Тэкст напісаны ад рукі, а таксама аддрукаваны на пішучай машынцы. Закружыў вецер, падхапіў лісты рукапісу, хлопчык падбег і сабраў лісты, спісаныя дробным уборыстым косым почыркам. ← Ілья Гурскі. // Арыгінал, тэкст, з якога робяць набор. [Чарнавус:] Кніжку маю не пусцілі ў друк. [Вера:] А прычыны? [Чарнавус:] Адно мне выразна сказаў дырэктар выдавецтва: «Забярыце рукапіс, ён нам не патрэбен». ← Кандрат Крапіва.
2. Рукапісны помнік старажытнай пісьменнасці. Балгарскія рукапісы 12-13 стст. Вывучэнне старажытных рукапісаў. ▪ Да гэтага часу не знойдзена ні аднаго глагалічнага помніка, спісанага з кірылаўскага рукапісу. ← часопіс «Беларусь».

❌

рукапіс

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рукапіс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ру́капіс мн. ру́капісы
Родны каго? чаго?	ру́капісу мн. ру́капісаў
Давальны каму? чаму?	ру́капісу мн. ру́капісам
Вінавальны каго? што?	ру́капіс мн. ру́капісы
Творны кім? чым?	ру́капісам мн. ру́капісамі
Месны у кім? у чым?	ру́капісе мн. ру́капісах
Клічная форма	— мн. —

Слова рукапіс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік рукапіс — у родным, давальным, творным і месным склоне

рукапіс

Навігатар

Мемчыкі