STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова авантура
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аванту́ра мн. аванту́ры |
| Родны каго? чаго? |
аванту́ры мн. аванту́р |
| Давальны каму? чаму? |
аванту́ры мн. аванту́рам |
| Вінавальны каго? што? |
аванту́ру мн. аванту́ры |
| Творны кім? чым? |
аванту́рай, аванту́раю мн. аванту́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
аванту́ры мн. аванту́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Гаспадыні на заметку. Папрасіць прабачэння ў гасцей за тое, што ў хаце не прыбрана, куды лягчэй, чым прыбрацца.
avantura — беларуская лацінка
Слова авантура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік авантура — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове авантурнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аванта́ж (7)
(9) карэкту́ра ‹
› аванта́жнасць (12)
(11) архітэкту́ра ‹
› аванта́жны (9)
(7) халту́ра ‹
› аванту́рна (9)
(12) дактаранту́ра ‹
› аванту́рна-гераі́чны (18)
(11) аспіранту́ра ‹
› аванту́рна-дэтэкты́ўны (20)
(8) агенту́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
