пабуцвелы

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова пабуцвелы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. пабуцве́лая м. пабуцве́лы н. пабуцве́лае мн. пабуцве́лыя
Родны каго? чаго?	ж. пабуцве́лай, пабуцве́лае м. пабуцве́лага н. пабуцве́лага мн. пабуцве́лых
Давальны каму? чаму?	ж. пабуцве́лай м. пабуцве́ламу н. пабуцве́ламу мн. пабуцве́лым
Вінавальны каго? што?	ж. пабуцве́лую м. пабуцве́лы (неадуш.), пабуцве́лага (адуш.) н. пабуцве́лае мн. пабуцве́лыя (неадуш.), пабуцве́лых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. пабуцве́лай, пабуцве́лаю м. пабуцве́лым н. пабуцве́лым мн. пабуцве́лымі
Месны у кім? у чым?	ж. пабуцве́лай м. пабуцве́лым н. пабуцве́лым мн. пабуцве́лых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Куй сам сваю долю.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

pabucviely — беларуская лацінка

Слова пабуцвелы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: