пабучнець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пабучнець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пабучне́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пабучне́ю мы пабучне́ем ты пабучне́еш вы пабучне́еце ён, яна, яно пабучне́е яны пабучне́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пабучне́ла м. пабучне́ў н. пабучне́ла мн. пабучне́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пабучне́й вы пабучне́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пабучне́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

pabučnieć — беларуская лацінка

Слова пабучнець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: