STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова валянцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валянці́нка мн. валянці́нкі |
| Родны каго? чаго? |
валянці́нкі мн. валянці́нак |
| Давальны каму? чаму? |
валянці́нцы мн. валянці́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
валянці́нку мн. валянці́нкі |
| Творны кім? чым? |
валянці́нкай, валянці́нкаю мн. валянці́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
валянці́нцы мн. валянці́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе й на крапіву мароз.
У слове «валянцінка» цябе чакае валянцінка.
valiancinka — беларуская лацінка
Слова валянцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валянцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валяпюк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валя́льны (8)
(10) блакі́цінка ‹
› валя́нне (7)
(7) ні́цінка ‹
› Валянці́н (8)
(10) аргенці́нка ‹
› валяпю́к (7)
(11) свярбо́цінка ‹
› валяр'я́н (8)
(9) бало́цінка ‹
› Валяр'я́н (8)
(9) чаро́цінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
