аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова свярбоцінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свярбо́цінка мн. свярбо́цінкі |
| Родны каго? чаго? |
свярбо́цінкі мн. свярбо́цінак |
| Давальны каму? чаму? |
свярбо́цінцы мн. свярбо́цінкам |
| Вінавальны каго? што? |
свярбо́цінку мн. свярбо́цінкі |
| Творны кім? чым? |
свярбо́цінкай, свярбо́цінкаю мн. свярбо́цінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
свярбо́цінцы мн. свярбо́цінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
sviarbocinka — беларуская лацінка
Слова свярбоцінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свярбоцінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свярбячка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свярбецца (9)
(7) ні́цінка ‹
› свярбе́ць (8)
(10) аргенці́нка ‹
› свярбо́та (8)
(10) валянці́нка ‹
› свярбу́чы (8)
(9) бало́цінка ‹
› свярбу́чы (8)
(9) чаро́цінка ‹
› свярбя́чка (9)
(9) шпро́цінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?