аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
свярбе́ць — дзеяслоў свярбо́цінка — назоўнік
канцэпт

свярбота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова свярбота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
свярбо́та

мн.  свярбо́ты
Родны
каго? чаго?
свярбо́ты

мн.  свярбо́таў, свярбо́т
Давальны
каму? чаму?
свярбо́це

мн.  свярбо́там
Вінавальны
каго? што?
свярбо́ту

мн.  свярбо́ты
Творны
кім? чым?
свярбо́тай, свярбо́таю

мн.  свярбо́тамі
Месны
у кім? у чым?
свярбо́це

мн.  свярбо́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.

Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.

выбірай: плакаць або выць

— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…


sviarbota — беларуская лацінка

Слова свярбота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік свярбота — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове свярбоцінка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


свярбе́нне (9)

(10) прафрабо́та

свярбецца (9)

(7) журбо́та

свярбе́ць (8)

(7) турбо́та

свярбо́цінка (11)

(6) субо́та

свярбу́чы (8)

(9) хвальбо́та

свярбу́чы (8)

(6) любо́та


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

крыніца маладосці