STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова свярбенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свярбе́нне мн. свярбе́нні |
| Родны каго? чаго? |
свярбе́ння мн. свярбе́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
свярбе́нню мн. свярбе́нням |
| Вінавальны каго? што? |
свярбе́нне мн. свярбе́нні |
| Творны кім? чым? |
свярбе́ннем мн. свярбе́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
свярбе́нні мн. свярбе́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.
sviarbiennie — беларуская лацінка
Слова свярбенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свярбенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свярбота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› свянцо́ны (8)
(9) азнібе́нне ‹
› свянця́нскі (10)
(8) гамбе́нне ‹
› свянчэ́нне (9)
(8) гарбе́нне ‹
› свярбецца (9)
(7) губе́нне ‹
› свярбе́ць (8)
(9) загубе́нне ‹
› свярбо́та (8)
(8) адубе́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
