аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
свянця́нскі — прыметнік свярбе́нне — назоўнік
канцэпт

свянчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова свянчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
свянчэ́нне

мн.  свянчэ́нні
Родны
каго? чаго?
свянчэ́ння

мн.  свянчэ́нняў
Давальны
каму? чаму?
свянчэ́нню

мн.  свянчэ́нням
Вінавальны
каго? што?
свянчэ́нне

мн.  свянчэ́нні
Творны
кім? чым?
свянчэ́ннем

мн.  свянчэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?
свянчэ́нні

мн.  свянчэ́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.

(з камара каня рабіць)

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.


sviančennie — беларуская лацінка

Слова свянчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік свянчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове свярбенне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


свянці́ць (8)

(9) станчэ́нне

свянцо́ны (8)

(10) вытанчэ́нне

свянця́нскі (10)

(9) брынчэ́нне

свярбе́нне (9)

(10) асвянчэ́нне

свярбецца (9)

(8) чарчэ́нне

свярбе́ць (8)

(10) сквірчэ́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

месца для рыдалкі