мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ча́рчына — назоўнік ча́ры — назоўнік
канцэпт

чарчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова чарчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 чарчэ́нне

мн.  чарчэ́нні
Родны
каго? чаго?		 чарчэ́ння

мн.  чарчэ́нняў
Давальны
каму? чаму?		 чарчэ́нню

мн.  чарчэ́нням
Вінавальны
каго? што?		 чарчэ́нне

мн.  чарчэ́нні
Творны
кім? чым?		 чарчэ́ннем

мн.  чарчэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 чарчэ́нні

мн.  чарчэ́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лягчэй будзе жыць, калі будзеш галасіць.
Плач, галасі, а рады не дасі.


Калега — манах. Ён любіць глуш і адзіноцтва і хоча жыць пустэльнікам. (Якуб Колас)

Прызнавайся: калега — гэта ты.

čarčennie — беларуская лацінка

Слова чарчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік чарчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове чары + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› чарцянё́ (7)

(9) брынчэ́нне ‹

› чарцяня́чы (9)

(9) свянчэ́нне ‹

› ча́рчына (7)

(10) асвянчэ́нне ‹

› ча́ры (4)

(10) сквірчэ́нне ‹

› чарэ́мхавы (9)

(9) свірчэ́нне ‹

› чарэ́мшына (9)

(9) цвірчэ́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выспацца