STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чарчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чарчэ́нне мн. чарчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
чарчэ́ння мн. чарчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
чарчэ́нню мн. чарчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
чарчэ́нне мн. чарчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
чарчэ́ннем мн. чарчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
чарчэ́нні мн. чарчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
čarčennie — беларуская лацінка
Слова чарчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чарчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чары + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чарцянё́ (7)
(9) брынчэ́нне ‹
› чарцяня́чы (9)
(9) свянчэ́нне ‹
› ча́рчына (7)
(10) асвянчэ́нне ‹
› ча́ры (4)
(10) сквірчэ́нне ‹
› чарэ́мхавы (9)
(9) свірчэ́нне ‹
› чарэ́мшына (9)
(9) цвірчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
