STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сквірчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сквірчэ́нне мн. сквірчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
сквірчэ́ння мн. сквірчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сквірчэ́нню мн. сквірчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сквірчэ́нне мн. сквірчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
сквірчэ́ннем мн. сквірчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сквірчэ́нні мн. сквірчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лысая карова лысае цяля прывядзе.
Прыказка.Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.
skvirčennie — беларуская лацінка
Слова сквірчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сквірчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сквірэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скві́ла (6)
(9) свянчэ́нне ‹
› скві́лець (8)
(10) асвянчэ́нне ‹
› сквірча́ць (9)
(8) чарчэ́нне ‹
› сквірчэ́ць (9)
(9) свірчэ́нне ‹
› сквірэ́нне (9)
(9) цвірчэ́нне ‹
› сквірэ́ць (8)
(8) гірчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
