аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
сквірча́ць — дзеяслоў сквірчэ́ць — дзеяслоў
канцэпт

сквірчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сквірчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сквірчэ́нне

мн.  сквірчэ́нні
Родны
каго? чаго?		 сквірчэ́ння

мн.  сквірчэ́нняў
Давальны
каму? чаму?		 сквірчэ́нню

мн.  сквірчэ́нням
Вінавальны
каго? што?		 сквірчэ́нне

мн.  сквірчэ́нні
Творны
кім? чым?		 сквірчэ́ннем

мн.  сквірчэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 сквірчэ́нні

мн.  сквірчэ́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бачыць карова, што на павеці салома.

пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць

Уся моладзь ходзіць у кароткіх штанах.
Слоўнік: штаны кароткія ў каго — не дарос хто-н. для выканання якой-н. справы.

Дык што ж гэта выходзіць, пакаленне не для выканання спраў?

skvirčennie — беларуская лацінка

Слова сквірчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сквірчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сквірэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› скві́ла (6)

(9) свянчэ́нне ‹

› скві́лець (8)

(10) асвянчэ́нне ‹

› сквірча́ць (9)

(8) чарчэ́нне ‹

› сквірчэ́ць (9)

(9) свірчэ́нне ‹

› сквірэ́нне (9)

(9) цвірчэ́нне ‹

› сквірэ́ць (8)

(8) гірчэ́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

голуб і машына