STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сквірэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сквірэ́нне мн. сквірэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
сквірэ́ння мн. сквірэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сквірэ́нню мн. сквірэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сквірэ́нне мн. сквірэ́нні |
| Творны кім? чым? |
сквірэ́ннем мн. сквірэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сквірэ́нні мн. сквірэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
— У вас ёсць любімыя кнігі?
— Так. 1984.
— Ого, так многа!
skvirennie — беларуская лацінка
Слова сквірэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сквірэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сквотар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сквірча́ць (9)
(6) грэ́нне ‹
› сквірчэ́нне (10)
(9) мяздрэ́нне ‹
› сквірчэ́ць (9)
(10) падазрэ́нне ‹
› сквірэ́ць (8)
(9) замірэ́нне ‹
› сквітава́ць (10)
(8) змірэ́нне ‹
› сквіта́ны (8)
(9) узмірэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
