аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сквіла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скві́ла мн. скві́лы |
| Родны каго? чаго? |
скві́лы мн. скві́л |
| Давальны каму? чаму? |
скві́ле мн. скві́лам |
| Вінавальны каго? што? |
скві́лу мн. скві́лы |
| Творны кім? чым? |
скві́лай, скві́лаю мн. скві́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
скві́ле мн. скві́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніўся б і сёння, але дзе жонка спаць будзе?
мам, гэта не падлы, гэта патлы
skvila — беларуская лацінка
Слова сквіла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сквіла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сквірчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скве́рык (7)
(9) заправі́ла ‹
› скве́рыцца (9)
(8) матаві́ла ‹
› скві́л (5)
(6) сіві́ла ‹
› скві́лець (8)
(6) магі́ла ‹
› сквірча́ць (9)
(6) мазі́ла ‹
› сквірчэ́нне (10)
(6) мазі́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.