аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова матавіла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
матаві́ла мн. матаві́лы |
| Родны каго? чаго? |
матаві́ла мн. матаві́л |
| Давальны каму? чаму? |
матаві́лу мн. матаві́лам |
| Вінавальны каго? што? |
матаві́ла мн. матаві́лы |
| Творны кім? чым? |
матаві́лам мн. матаві́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
матаві́ле мн. матаві́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
беларусы не кажуць идёт — яны кажуць добре
і гэта вельмі-вельмі добреmatavila — беларуская лацінка
Слова матавіла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік матавіла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове матавільшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ма́тава-серабры́сты (17)
(7) пра́віла ‹
› ма́тавасць (9)
(9) заправі́ла ‹
› матава́ць (8)
(9) заправі́ла ‹
› матаві́льшчык (12)
(6) сіві́ла ‹
› матаві́льшчыца (13)
(6) скві́ла ‹
› матаво́з (7)
(6) магі́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.