аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова свірчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
свірчэ́нне мн. свірчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
свірчэ́ння мн. свірчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
свірчэ́нню мн. свірчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
свірчэ́нне мн. свірчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
свірчэ́ннем мн. свірчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
свірчэ́нні мн. свірчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
Як вы можаце есці дубайскі шакалад, калі ў базе няма ні «кадайф», ні «кадаіф», ні «катаіфі»?
svirčennie — беларуская лацінка
Слова свірчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік свірчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове свірэпа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сві́рнік (7)
(10) асвянчэ́нне ‹
› свіро́нак (8)
(8) чарчэ́нне ‹
› сві́рскі (7)
(10) сквірчэ́нне ‹
› свірчэ́ць (8)
(9) цвірчэ́нне ‹
› свіры́давіцкі (12)
(8) гірчэ́нне ‹
› сві́рыць (7)
(8) бурчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.