бурчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бурчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бурчэ́нне мн. бурчэ́нні
Родны каго? чаго?	бурчэ́ння мн. бурчэ́нняў
Давальны каму? чаму?	бурчэ́нню мн. бурчэ́нням
Вінавальны каго? што?	бурчэ́нне мн. бурчэ́нні
Творны кім? чым?	бурчэ́ннем мн. бурчэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	бурчэ́нні мн. бурчэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Хлопцы, мая дзеўчына супраць таго, каб я ішоў з вамі, так што выбачайце, мяне не будзе… ні на адной фатаграфіі.

burčennie — беларуская лацінка

Слова бурчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: