мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гурча́ць — дзеяслоў гурчэ́ць — дзеяслоў
канцэпт

гурчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гурчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 гурчэ́нне

мн.  гурчэ́нні
Родны
каго? чаго?		 гурчэ́ння

мн.  гурчэ́нняў
Давальны
каму? чаму?		 гурчэ́нню

мн.  гурчэ́нням
Вінавальны
каго? што?		 гурчэ́нне

мн.  гурчэ́нні
Творны
кім? чым?		 гурчэ́ннем

мн.  гурчэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 гурчэ́нні

мн.  гурчэ́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

— Зорка-зомбі-магнетар ляціць да нас і неўзабаве знішчыць усё жывое.
— Значыць сёння можна не мыцца?


hurčennie — беларуская лацінка

Слова гурчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гурчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гурыец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› гурці́ць (7)

(8) гірчэ́нне ‹

› гурча́нне (8)

(8) бурчэ́нне ‹

› гурча́ць (7)

(8) вурчэ́нне ‹

› гурчэ́ць (7)

(8) журчэ́нне ‹

› гуры́ец (6)

(8) гырчэ́нне ‹

› гуры́йка (7)

(9) паярчэ́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

краса-дзеўчына