аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
гурчэ́нне — назоўнік гуры́ец — назоўнік
канцэпт

гурчэць

гэта
— журчаць; брахаць (пра сабак); мяўкаць (пра катоў); грымець (пра гром)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў гурчэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

словаформы
Пачатковая форма
гурчэ́ць
Цяперашні час
1-я асоба:
я што раблю?
мы што робім?
2-я асоба:
ты што робіш?
вы што робіце?
3-я асоба:
ён-яна-яно што робіць?
яны што робяць?
я  гурчу́
мы  гурчы́м

ты  гурчы́ш
вы  гурчыце́

ён, яна, яно  гурчы́ць
яны  гурча́ць
Прошлы час
што рабіла?
што рабіў?
што рабілі?
ж.  гурчэ́ла
м.  гурчэ́ў
н.  гурчэ́ла

мн.  гурчэ́лі
Загадны лад
2-я асоба:
ты што рабі?
вы што рабіце?
ты  гурчы́
вы  гурчы́це
Дзеепрыслоўе
цяперашні час:
што робячы?
гурчучы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.


Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.


hurčeć — беларуская лацінка

Слова гурчэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове гуснуць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


гурча́нне (8)

(10) прабурчэ́ць

гурча́ць (7)

(7) вурчэ́ць

гурчэ́нне (8)

(9) завурчэ́ць

гуры́ец (6)

(9) загурчэ́ць

гуры́йка (7)

(10) прагурчэ́ць

гуры́йскі (8)

(7) журчэ́ць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

нямыцька

бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)