STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гурчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гурча́нне мн. гурча́нні |
| Родны каго? чаго? |
гурча́ння мн. гурча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
гурча́нню мн. гурча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
гурча́нне мн. гурча́нні |
| Творны кім? чым? |
гурча́ннем мн. гурча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гурча́нні мн. гурча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Вельмі раз'юшвае, калі пішаш «усе», а гугл выпраўляе на «усё».
hurčannie — беларуская лацінка
Слова гурчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гурчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гурчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гурці́льны (9)
(8) гірча́нне ‹
› гурці́льшчык (11)
(8) бурча́нне ‹
› гурці́ць (7)
(8) вурча́нне ‹
› гурча́ць (7)
(8) журча́нне ‹
› гурчэ́нне (8)
(8) турча́нне ‹
› гурчэ́ць (7)
(8) цурча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
