STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гурчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гурча́нне мн. гурча́нні |
| Родны каго? чаго? |
гурча́ння мн. гурча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
гурча́нню мн. гурча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
гурча́нне мн. гурча́нні |
| Творны кім? чым? |
гурча́ннем мн. гурча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гурча́нні мн. гурча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Што беларусы прывязуць з Польшчы і чаму гэта bardzo kurwa zajebiście?
hurčannie — беларуская лацінка
Слова гурчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гурчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гурчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гурці́льны (9)
(8) гірча́нне ‹
› гурці́льшчык (11)
(8) бурча́нне ‹
› гурці́ць (7)
(8) вурча́нне ‹
› гурча́ць (7)
(8) журча́нне ‹
› гурчэ́нне (8)
(8) турча́нне ‹
› гурчэ́ць (7)
(8) цурча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
