аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
гурці́ць — дзеяслоў гурча́ць — дзеяслоў
канцэпт

гурчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гурчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
гурча́нне

мн.  гурча́нні
Родны
каго? чаго?
гурча́ння

мн.  гурча́нняў
Давальны
каму? чаму?
гурча́нню

мн.  гурча́нням
Вінавальны
каго? што?
гурча́нне

мн.  гурча́нні
Творны
кім? чым?
гурча́ннем

мн.  гурча́ннямі
Месны
у кім? у чым?
гурча́нні

мн.  гурча́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).


Вельмі раз'юшвае, калі пішаш «усе», а гугл выпраўляе на «усё».


hurčannie — беларуская лацінка

Слова гурчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гурчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гурчэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


гурці́льны (9)

(8) гірча́нне

гурці́льшчык (11)

(8) бурча́нне

гурці́ць (7)

(8) вурча́нне

гурча́ць (7)

(8) журча́нне

гурчэ́нне (8)

(8) турча́нне

гурчэ́ць (7)

(8) цурча́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

елкі