мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вурну́ць — дзеяслоў вурча́ць — дзеяслоў
канцэпт

вурчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вурчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вурча́нне

мн.  вурча́нні
Родны
каго? чаго?		 вурча́ння

мн.  вурча́нняў
Давальны
каму? чаму?		 вурча́нню

мн.  вурча́нням
Вінавальны
каго? што?		 вурча́нне

мн.  вурча́нні
Творны
кім? чым?		 вурча́ннем

мн.  вурча́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 вурча́нні

мн.  вурча́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць парвуся, ды не скаруся.


Дамен верхняга ўзроўню .BY — бо раней пісалі Byelorussia(n). Раз цяпер пішуць Belarus(an), то дамен трэба які?
.BL
.BU
.RB
.VK

Вялікае Княства / Magnus Ducatus :)

vurčannie — беларуская лацінка

Слова вурчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вурчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вурчэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ву́ркаць (7)

(9) цвірча́нне ‹

› ву́ркнуць (8)

(8) гірча́нне ‹

› вурну́ць (7)

(8) бурча́нне ‹

› вурча́ць (7)

(8) гурча́нне ‹

› вурчэ́нне (8)

(8) журча́нне ‹

› вурчэ́ць (7)

(8) турча́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ходзяць чуткі

карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка