STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цвірчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цвірча́нне мн. цвірча́нні |
| Родны каго? чаго? |
цвірча́ння мн. цвірча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
цвірча́нню мн. цвірча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
цвірча́нне мн. цвірча́нні |
| Творны кім? чым? |
цвірча́ннем мн. цвірча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цвірча́нні мн. цвірча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І хітры ліс у пастку трапляе.
Ёсць два тыпы людзей... і я ненавіджу абодва.
cvirčannie — беларуская лацінка
Слова цвірчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цвірчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цвірчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цві́ркнуць (9)
(11) замаро́чанне ‹
› цвірку́н (7)
(8) кро́чанне ‹
› цвірлі́каць (10)
(9) суро́чанне ‹
› цвірча́ць (8)
(8) гірча́нне ‹
› цвірчэ́нне (9)
(8) бурча́нне ‹
› цвірчэ́ць (8)
(8) вурча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
