STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сурочанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
суро́чанне мн. суро́чанні |
| Родны каго? чаго? |
суро́чання мн. суро́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
суро́чанню мн. суро́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
суро́чанне мн. суро́чанні |
| Творны кім? чым? |
суро́чаннем мн. суро́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
суро́чанні мн. суро́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
— Шукаеце новага бухгалтара?
— Так. І старога таксама.
suročannie — беларуская лацінка
Слова сурочанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сурочанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сурочаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› суро́к (5)
(9) маро́чанне ‹
› суро́кі (6)
(11) замаро́чанне ‹
› суро́чаная (9)
(8) кро́чанне ‹
› суро́чаны (8)
(9) цвірча́нне ‹
› суро́чаны (8)
(8) гірча́нне ‹
› суро́чаны (8)
(8) бурча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
