аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гірчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гірча́нне мн. гірча́нні |
| Родны каго? чаго? |
гірча́ння мн. гірча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
гірча́нню мн. гірча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
гірча́нне мн. гірча́нні |
| Творны кім? чым? |
гірча́ннем мн. гірча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гірча́нні мн. гірча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.
hirčannie — беларуская лацінка
Слова гірчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гірчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гірчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гірсуты́зм (9)
(8) кро́чанне ‹
› гірудатэрапі́я (13)
(9) суро́чанне ‹
› гірудзі́н (8)
(9) цвірча́нне ‹
› гірча́ць (7)
(8) бурча́нне ‹
› гірчэ́нне (8)
(8) вурча́нне ‹
› гірчэ́ць (7)
(8) гурча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.