аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
бурчані́на — назоўнік бурча́ць — дзеяслоў
канцэпт

бурчанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бурчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
бурча́нне

мн.  бурча́нні
Родны
каго? чаго?
бурча́ння

мн.  бурча́нняў
Давальны
каму? чаму?
бурча́нню

мн.  бурча́нням
Вінавальны
каго? што?
бурча́нне

мн.  бурча́нні
Творны
кім? чым?
бурча́ннем

мн.  бурча́ннямі
Месны
у кім? у чым?
бурча́нні

мн.  бурча́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым

сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!

Чалавек як меч:
або робіць сваю справу,
або тупы.

японская народная мудрасць

burčannie — беларуская лацінка

Слова бурчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік бурчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове бурчлівасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


бурха́н (6)

(9) суро́чанне

бу́рцік (6)

(9) цвірча́нне

бурчані́на (9)

(8) гірча́нне

бурча́ць (7)

(8) вурча́нне

бурчліва (8)

(8) гурча́нне

бурчлі́васць (11)

(8) журча́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыгадай свае вытокі