STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова журчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
журча́нне мн. журча́нні |
| Родны каго? чаго? |
журча́ння мн. журча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
журча́нню мн. журча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
журча́нне мн. журча́нні |
| Творны кім? чым? |
журча́ннем мн. журча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
журча́нні мн. журча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Навошта людзі ўзімку выходзяць з дому і едуць на нейкіх лыжах катацца, сноўбордах, яны што, не ўмеюць легчы і ляжаць?
žurčannie — беларуская лацінка
Слова журчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік журчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове журчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› журфа́каўскі (11)
(8) бурча́нне ‹
› журфі́кс (7)
(8) вурча́нне ‹
› журча́лка (8)
(8) гурча́нне ‹
› журча́сты (8)
(8) турча́нне ‹
› журча́ць (7)
(8) цурча́нне ‹
› журчлі́вы (8)
(8) гырча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
