STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова журчалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
журча́лка мн. журча́лкі |
| Родны каго? чаго? |
журча́лкі мн. журча́лак |
| Давальны каму? чаму? |
журча́лцы мн. журча́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
журча́лку мн. журча́лак |
| Творны кім? чым? |
журча́лкай, журча́лкаю мн. журча́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
журча́лцы мн. журча́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
žurčalka — беларуская лацінка
Слова журчалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік журчалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове журчанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› журфа́к (6)
(7) кача́лка ‹
› журфа́каўскі (11)
(7) мача́лка ‹
› журфі́кс (7)
(9) перача́лка ‹
› журча́нне (8)
(6) сча́лка ‹
› журча́сты (8)
(8) расча́лка ‹
› журча́ць (7)
(9) навучалка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
