аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
расча́ліць — дзеяслоў расча́льванне — назоўнік
канцэпт

расчалка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова расчалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 расча́лка

мн.  расча́лкі
Родны
каго? чаго?		 расча́лкі

мн.  расча́лак
Давальны
каму? чаму?		 расча́лцы

мн.  расча́лкам
Вінавальны
каго? што?		 расча́лку

мн.  расча́лкі
Творны
кім? чым?		 расча́лкай, расча́лкаю

мн.  расча́лкамі
Месны
у кім? у чым?		 расча́лцы

мн.  расча́лках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.


Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.

Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»

rasčalka — беларуская лацінка

Слова расчалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік расчалка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове расчальванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› расча́лены (9)

(9) перача́лка ‹

› расча́лены (9)

(8) журча́лка ‹

› расча́ліць (9)

(6) сча́лка ‹

› расча́льванне (12)

(9) навучалка ‹

› расча́львацца (12)

(8) пішча́лка ‹

› расча́льваць (11)

(8) пушча́лка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

іграць на гітары