аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цурчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цурча́нне мн. цурча́нні |
| Родны каго? чаго? |
цурча́ння мн. цурча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
цурча́нню мн. цурча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
цурча́нне мн. цурча́нні |
| Творны кім? чым? |
цурча́ннем мн. цурча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цурча́нні мн. цурча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
Як хочацца, так і пішацца!
залатое правілаcurčannie — беларуская лацінка
Слова цурчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цурчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цуцык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цуро́к (5)
(8) гурча́нне ‹
› цуру́балка (9)
(8) журча́нне ‹
› цуру́балле (9)
(8) турча́нне ‹
› цурча́ць (7)
(8) гырча́нне ‹
› цурчэ́ць (7)
(8) фырча́нне ‹
› цуры́ць (6)
(9) дзюрча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.