STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзюрчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзюрча́нне мн. дзюрча́нні |
| Родны каго? чаго? |
дзюрча́ння мн. дзюрча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзюрча́нню мн. дзюрча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дзюрча́нне мн. дзюрча́нні |
| Творны кім? чым? |
дзюрча́ннем мн. дзюрча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзюрча́нні мн. дзюрча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
мам, гэта не падлы, гэта патлы
dziurčannie — беларуская лацінка
Слова дзюрчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзюрчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзюрэн + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзю́рка (6)
(8) цурча́нне ‹
› дзюркава́ты (10)
(8) гырча́нне ‹
› дзюро́метр (9)
(8) фырча́нне ‹
› дзюрча́ць (8)
(9) навуча́нне ‹
› дзюрчэ́ць (8)
(13) саманавуча́нне ‹
› дзю́рыць (7)
(13) перанавуча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
