аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вурча́нне — назоўнік вурчэ́нне — назоўнік
канцэпт

вурчаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вурчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

словаформы
Пачатковая форма
вурча́ць
Цяперашні час
1-я асоба:
я што раблю?
мы што робім?
2-я асоба:
ты што робіш?
вы што робіце?
3-я асоба:
ён-яна-яно што робіць?
яны што робяць?
я  вурчу́
мы  вурчы́м

ты  вурчы́ш
вы  вурчыце́

ён, яна, яно  вурчы́ць
яны  вурча́ць
Прошлы час
што рабіла?
што рабіў?
што рабілі?
ж.  вурча́ла
м.  вурча́ў
н.  вурча́ла

мн.  вурча́лі
Загадны лад
2-я асоба:
ты што рабі?
вы што рабіце?
ты  вурчы́
вы  вурчы́це
Дзеепрыслоўе
цяперашні час:
што робячы?
вурчачы́, вурчучы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ані вохнуць, ані рохнуць

сэнс не ведаем, але гучыць прыгожа

— Што б вы памянялі, калі б маглі вярнуцца ў мінулае?
— Рублі.


vurčać — беларуская лацінка

Слова вурчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове вурчэць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ву́ркнуць (8)

(11) перабурча́ць

вурну́ць (7)

(10) прабурча́ць

вурча́нне (8)

(8) збурча́ць

вурчэ́нне (8)

(9) завурча́ць

вурчэ́ць (7)

(7) гурча́ць

ву́с (3)

(9) загурча́ць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ляжаш паляжаць