Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вус,
гл. вусы.

вусы, -оў; адзіночны лік вус, -а, мужчынскі род
  1. Валасяное покрыва над верхняй губою (у мужчын). Дзед Мірон закурвае люльку і з-пад парыжэлых вусоў выпускае кольцы дыму. ← Міхась Даніленка.
  2. Шчаціністыя валасы па баках верхняй губы ў некаторых жывёл.
  3. Тое, што і вусікі (у 2 знач.).
  4. Тое, што і вусікі (у 3 знач.).
  •••
  Кітовы вус — гнуткія, пругкія рагавыя пласціны на верхняй сківіцы кіта, якія выкарыстоўваюцца для дробных вырабаў: карсетаў, шчотак і пад.
  І ў вус (сабе) не дзьме гл. дзьмуць.
  Матаць (сабе) на вус гл. матаць¹.
  Пасмейвацца ў вусы гл. пасмейвацца.
  Самі з вусамі гл. сам.

❌

UK: moustache
брыт. [məˈstɑːʃ]
US: mustache
амер. [ˈmʌstæʃ]

noun

:: a line of hair that some men grow above their mouths
:: the hair growing on the human upper lip
- especially: such hair grown and often trimmed in a particular style
He used a small pair of scissors to trim his moustache.
He decided to grow a mustache.
The actor was wearing a false mustache.

усы

вус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ву́с мн. ву́сы
Родны каго? чаго?	ву́са мн. вусо́ў
Давальны каму? чаму?	ву́су мн. вуса́м
Вінавальны каго? што?	ву́с мн. ву́сы
Творны кім? чым?	ву́сам мн. вуса́мі
Месны у кім? у чым?	ву́се мн. вуса́х
Клічная форма	— мн. —

Слова вус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вус — у родным, давальным, творным і месным склоне

вус

Навігатар

Мемчыкі