STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кандуіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кандуі́т мн. кандуі́ты |
| Родны каго? чаго? |
кандуі́та мн. кандуі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
кандуі́ту мн. кандуі́там |
| Вінавальны каго? што? |
кандуі́т мн. кандуі́ты |
| Творны кім? чым? |
кандуі́там мн. кандуі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
кандуі́це мн. кандуі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
kanduit — беларуская лацінка
Слова кандуіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кандуіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кандуктар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Кандра́т (7)
(11) аэрасінусі́т ‹
› Кандрато́віч (11)
(6) брусі́т ‹
› Кандрашо́ў (9)
(7) цэрусі́т ‹
› кандуі́тны (9)
(5) езуі́т ‹
› кандуктаметры́чны (16)
(7) вішнуі́т ‹
› канду́ктар (9)
(4) афі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
