аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цэрусіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цэрусі́т мн. цэрусі́ты |
| Родны каго? чаго? |
цэрусі́ту мн. цэрусі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
цэрусі́ту мн. цэрусі́там |
| Вінавальны каго? што? |
цэрусі́т мн. цэрусі́ты |
| Творны кім? чым? |
цэрусі́там мн. цэрусі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
цэрусі́це мн. цэрусі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічcerusit — беларуская лацінка
Слова цэрусіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цэрусіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цэрый + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цэ́ркаўка (8)
(7) сінусі́т ‹
› цэрукал (7)
(11) аэрасінусі́т ‹
› цэрулаплазмі́н (13)
(6) брусі́т ‹
› цэ́рыевы (7)
(7) кандуі́т ‹
› цэ́рый (5)
(5) езуі́т ‹
› цэрыметры́чны (12)
(7) вішнуі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.